مقدمه ای بر رنگدانه های آلی مصنوعی

رنگدانه های آلی مصنوعی، تولید شده به عنوان محصول جانبی تقطیر قطران زغال سنگ، نتیجه شیمی آلی مترقی در نیمه دوم قرن نوزدهم و به دنبال آن پیشرفت های بیشتر و اختراعات جدید در قرن بیستم بود. در تولیدات صنعتی، رنگ‌های مصنوعی نسبت به رنگ‌های طبیعی قدیمی برتری دارند و جایگزین رنگ‌های طبیعی قدیمی می‌شوند، اما نسبتاً مقاوم در برابر نور هستند و برای نقاشی‌های طولانی مدت مناسب نیستند.
در تولیدات صنعتی، رنگ‌های مصنوعی نسبت به رنگ‌های طبیعی قدیمی برتری دارند و جایگزین رنگ‌های طبیعی قدیمی می‌شوند، اما نسبتاً مقاوم در برابر نور هستند و برای نقاشی‌های طولانی مدت مناسب نیستند. PERKIN'S VIOLET اولین رنگ از این نوع بود (1856) و بسیاری دیگر به دنبال آن بودند. تا دهه 1950، تنها سه رنگ آلی، آلیزارین زرشکی، فتالوسیانین و فتالوسیانین سبز برای رنگ آمیزی دائمی تایید شده بودند. رنگ های استخراج قطران زغال سنگ و رنگ های آنیلین معمولاً رنگدانه های مورد استفاده هستند. از آن زمان، بسیاری از رنگدانه های مصنوعی برای رنگ آمیزی دائمی استفاده شده است.